Grób Fryderyka Chopina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Mogiła Fryderyka Chopina)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Fryderyka Chopina
Ilustracja
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Miejsce Père-Lachaise
Typ pomnika nagrobny
Projektant Auguste Clésinger
Data odsłonięcia 17 października 1850
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Grób Fryderyka Chopina
Grób Fryderyka Chopina
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Grób Fryderyka Chopina
Grób Fryderyka Chopina
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa lokalizacyjna Île-de-France
Grób Fryderyka Chopina
Grób Fryderyka Chopina
Ziemia48°51′36″N 2°23′34″E/48,860000 2,392778

Grób Fryderyka Chopinagrób wraz z pomnikiem nagrobnym polskiego pianisty i kompozytora Fryderyka Chopina (1810–1849), znajdujący się na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu.

Grób został odsłonięty 17 października 1850 (w pierwszą rocznicę śmierci artysty), a autorem pomnika jest Auguste Clésinger (mąż Solange Dupin, córki kochanki Chopina, George Sand). Składa się on z cokołu z marmurową figurą muzy Euterpe, pochylonej nad złamaną lirą. Na przedniej ścianie cokołu wykonano medalion z podobizną muzyka z lewego profilu. Na pomniku umieszczono napisy:

  • na ścianie frontowej nad medalionem A Fréd. Chopin (z fr. „Fryderykowi Chopinowi”) i pod nim Ses Amis („jego przyjaciele”)
  • na ścianie bocznej prawej Frédéric Chopin, né en Pologne, à Żelazowa-Wola près de Varsovie (z fr. „Fryderyk Chopin, urodzony w Polsce, w Żelazowej Woli pod Warszawą”)
  • na ścianie bocznej lewej Fils d’un émigré français, marié à Mlle Krzyżanowska, fille d’un gentilhomme polonais („Syn emigranta francuskiego ożenionego z panią Krzyżanowską, córką polskiego szlachcica”).

Po prawej stronie pomnika widnieje podpis J. Clésinger 1850.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

 Wykaz literatury uzupełniającej: Grób Fryderyka Chopina.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bronisław Edward Sydow: Ikonografia. W: Karol Stromenger: Almanach Chopinowski 1949: kronika życia, dzieło, bibliografia, literatura, ikonografia, varia. Warszawa: Czytelnik, 1949, s. 165.